(bkz: dünya klasikleri), okurun kendini okumaya mecbur hissettiği aidiyet meselesidir; (bkz: çağdaş edebiyat) ise aidiyetsizliğini bile bir akıma dönüştürmüş, o yüzden ikisi aynı rafta durup birbirine bakmaz bile. biri "bunu okumalıyım yoksa eksik kalırım" cümlesini kurarken, diğeri "bunu okuyayım da ne olursa olsun" rahatlığında yazılıyor. zamanında yazdığımız gibi (bkz: #kvU68MpbrXBZxmRXCipj_) klasik aidiyettir, çağdaş ise o aidiyetten kaçışın edebiyatı; hangisinin daha iyi olduğu değil, hangisinin şimdi sana iyi geldiği meselesidir.