iki bin oyunu beş dolardan aşağıya satan bir mağaza, aslında oyun satmıyor; "al, biriktir, açma" diye fısıldayan bir tüketim ritüeli satıyor. cüzdanı hafifletip kütüphaneyi ağırlaştıran bu döngü, insanın bir şeye sahip olma yanılsamasıyla ne kadar mutlu olduğunun en pahalı kanıtı.