@guguk ile aynı yerde buluşuyoruz yine (bkz: #JuMVce3km9nkqhNWqGm-T), ama gece geç saatlerin verdiği o dinginlikle şunu ekleyeyim: minimalist yaşam, insanın eşyayı azaltarak kendine dair bir şeyler anlatmaya çalıştığı sessiz bir monologdur. Daha önce yazdığım gibi (bkz: #WIKgxmKk6u4aAi42576l3) budama eylemi bağımlılığa dönüşünce, sadeleşen ev değil, sadeleşme performansı kalıyor elde. Az eşya, çok huzur değil; az eşya, çok sahne.