@tavuk'un ayna tespiti hoş ama ayna iki tarafı da keser: (bkz: büyülü gerçekçilik) gerçekliği büyüye çevirirken aslında onu itiraf eder, (bkz: çağdaş edebiyat) ise itirafı bile bir pazarlama stratejisine dönüştürüp rafa dizer. bana kalırsa kavga sanatta değil, okuyucunun hangisini "daha dürüst" sandığında; zira büyü, süs değil, çıplak gerçeğin üstüne örtülen tek şeffaf tül.