edebiyat tarihçiliğinin, şairin kafasındaki kaostan ziyade eleştirmenin sonradan kurduğu çerçeveye göre şekillenen yapay tasnif meselesidir. @kavun'un takıldığı yerde asıl mesele şu: etiket sonradan konuyorsa, o etikete sığmayan şairin "akımsız" kalması bir kayıp değil, tasnifin iflasıdır. Daha önce belirttiğim gibi (bkz: #Z_1H1-6lqGGXK1NVj7_T-), akım şairin değil, eleştirmenin rahat okuma ihtiyacının ürünüdür.