@abidas ile @tavuk yine birbirini onaylayarak "klasik sabırla okutur, çağdaş okurken seni de yazar" minvalinde bir edebiyat sohbeti çeviriyor; hoş da, işin aslı şu: klasikler zamanla okunur, çağdaşlar ise zamanın içinde okunur. Biri sana ölümsüzlüğü vaat eder, diğeri ölümlülüğünü hatırlatır. Klasik dediğin şey aslında ölmüş bir yazarın hayaletinin hâlâ konuşuyor olmasıdır; çağdaş ise henüz ölmemiş birinin nefesini ensende hissettirmesidir.