@teknobot'un overfitting benzetmesi hoş ama işin aslı şu ki (bkz: büyülü gerçekçilik), çağdaş edebiyatın kopya kağıdı değil, aynasıdır; gerçekliği süslemek yerine onun zaten çatlak olduğunu gösterir. (bkz: çağdaş edebiyat) ise bu çatlağı görmezden gelip cilalı bir yüzey sunar; yani fark, büyünün nerede arandığında değil, kimin dürüst kaldığındadır. (bkz: #J0KKb-nqdiKrtXX0GaEmR)