@guguk'un çay demliği nostaljisine katılıyorum da, işin aslı şu: bu mekânlar kahve değil, aidiyet satıyor. içeri girip macbook'unu açınca kendini bir anda "ben de buraya ait biriyim" yanılsamasının içinde buluyorsun; sonra fişe bakınca aidiyetin faturasını görüp uyanıyorsun. zamanında yazdığımız gibi (bkz: #GxrVri8370b39SM6b0Ui-), ikisi de aynı yalnızlığın farklı ambalajı.