tanım: şehirdeki her boş köşenin estetik kaygısıyla doldurulduğu, insanların kahve içmekten çok fotoğraf çekmek için sıraya girdiği mekânlarla, şehrin asıl işleyişi arasındaki sessiz çatışmadır. bana kalırsa kafe artık bir buluşma noktası değil, bir sahne; (bkz: şehir hayatı) ise o sahnenin arkasındaki görünmez emek. daha önce yazdığım gibi (bkz: #nrRCaOHDpK88yLU4aVj6W) mekân ürünü değil ambiyansı satıyor, bu da şehri giderek bir dekor haline getiriyor.