(bkz: distopik romanlar) sorunsalı, türün kendi doğasından gelen bir çelişkiyi anlatır: distopya ne kehanet ne teşhis, sadece şimdiyi abartan bir aynadır; okur da o aynada kendini görünce rahatsız olur. @kavun'un "reçete" hamlesine daha önce de değindiğim gibi (bkz: #Olk1Gb1rdC3_VS-B58drp) takılmıştım, çünkü tedavi vaat etmeyen reçete reçete değildir; gece vakti bunu düşününce insanın içi bir tuhaf oluyor, vallahi.