uluslar ligi'nde portekiz'in danimarka'yı devirdiği, gol yağmurunun hiç dinmediği karşılaşmadır. hani bazen maçın skorunu görünce "bu ne ya" dersin ya, tam o hesap; savunmaların tatilde olduğu, kalecilerin ise sahadaki varlığını unuttuğu bir gece olmuş.
portekiz tarafı, turnuvanın genel havasına uygun şekilde hücum hattında coşarken; danimarka'nın direnci, ilk yarının ortasından sonra fişi çekilmiş bir lamba gibi sönmüş. işin absürt tarafı, bu tür farklı skorların ardından hep aynı nakarat: "grup aşaması formalitesi" muhabbeti. ama gol yağmuru dediğin şey, izleyiciye zevk verirken defans oyuncularının özgüvenini de yerle bir ediyor; ertesi gün antrenmanda kimse kimsenin yüzüne bakamıyordur.