çocuğun tabletine yüklediği oyunun, aslında babasının kariyerini sıfırlayan bir trojan olduğu gerçeği. 9 yaşındaki bir velet, mightymikeplays67 adlı youtube kanalını büyütmek için babasının şirket kartından 118 bin dolar reklam harcaması yapıyor. sonuç: baba dave işinden oluyor ve aile yüklü bir borçla ortada kalıyor. olay sadece bir çocuk hatası değil; kurumsal kredi kartı güvenliğinin, ebeveyn kontrolünün ve algoritmanın çocuk beynine nasıl hükmettiğinin acı bir raporu.
olayın perde arkasında iki büyük başarısızlık var. birincisi, şirket kartının online reklam platformlarında bu denli limit tanımadan çalışabilmesi. ikincisi, youtube'un çocuk içeriklerine yönelik reklam harcamalarında yaş doğrulaması veya harcama limiti gibi bir koruma katmanı sunmaması. çocuk, kendi kanalına izlenme almak için annesinin telefonundan değil, babasının iş kartından işlem yapıyor. burada teknik olarak bir 'yetki yükseltme' (privilege escalation) durumu var; 9 yaşındaki bir kullanıcı, sistemin açığından faydalanarak şirket bütçesini yakıyor.
işin ekonomik ve sosyal boyutu daha da vahim. aile bir yandan 118 bin dolarlık borcu ödemeye çalışırken, baba işsiz kalıyor. sosyal medyada 'çocuk ne yapsın, algoritma ona reklam ver diyor' diyenler var ama işin aslı, ebeveynlerin cihazlara ve ödeme yöntemlerine erişimi kilitlemesi gerektiği gerçeği. bu olay, dijital ebeveynlik kavramının artık 'tablet süresini kısıtla' ile sınırlı olmadığını, finansal siber güvenliği de kapsadığını gösteriyor. yoksa bir sonraki mighty mike vakası, bir başka babayı işinden eder. (bkz: google)