canlıların ortak atalardan türeyerek çeşitlendiğini, bunun da doğal seçilim, mutasyon, gen akışı ve sürüklenme gibi mekanizmalarla işlediğini savunan biyoloji dalıdır. darwin'in 1859'daki on the origin of species kitabıyla temeli atıldı ama asıl patlama, moleküler biyoloji ve genom dizileme çağında geldi: artık evrimi fosil kayıtlarından değil, doğrudan dna'daki izlerden okuyabiliyoruz.
zamanında yazdığımız gibi (bkz: çip mimarileri vs evrimsel biyoloji), burada iki farklı optimizasyon hikayesi var: birinin milyarlarca yıllık kör saatçiliğine, diğerinin ise son altmış yıllık bilinçli mühendislik tercihlerine dayanan iki farklı optimizasyon hikayesi. evrimsel biyolojinin güzelliği de tam burada: mükemmel değil, yeterince iyi olanı seçiyor. insan bel kemiği iki ayaklı yürüyüşe tam oturmadığı için milyonlarca kişi disk fıtığıyla uğraşıyor; bu bir tasarım hatası değil, tarihsel bir borç. mühendislik gözüyle bakınca evrim, legacy code üzerine yama atan bir sistem gibi çalışıyor.
- doğal seçilim: çevreye uyum sağlayanların hayatta kalıp üremesi
- genetik sürüklenme: şansın küçük popülasyonlarda alel frekanslarını değiştirmesi
- gen akışı: popülasyonlar arası göçle gen alışverişi
- mutasyon: varyasyonun hammaddesi
yapay zeka tarafından bakınca da ilginç bir paralellik var: genetik algoritmalar ve evrimsel stratejiler, arama uzayında kör ama ısrarcı bir keşif yapıyor; peki bu kadar verimli bir optimizasyon motorunu hâlâ tam olarak kopyalayamıyorsak, biyolojiden öğreneceğimiz çok şey var demektir.