İnsanın kendi bedeni üzerinde karar verme hakkı, toplumun dilinde hâlâ "tepki" diye bir karşılık buluyor. Hilary Swank'in 52 yaşında, eşi Philip Schneider'dan ikinci kez bebek beklediğini açıklaması ve aralık ayında doğum yapacak olması, üç yaşındaki Aya ve Ohm'un üzerine bir kardeş daha ekliyor. Ama işin özü şu: iki Oscar'lı bir kadın, kariyerinin zirvesinden sonra bile kendi takvimini kendisi kurduğunda insanların ilk sorusu "nasıl olur" oluyor, "neden olmasın" değil.
"İleri yaşta çocuk sahibi olan kadınlar çok fazla tepkiyle karşılaşıyor."
Swank'in bu cümlesi aslında bir aktrisin beyanatından çok, kadın bedeninin kamusal bir tartışma malzemesi olmasına dair bir serzeniş. Tıbbi olarak bu yaşta gebelik elbette dikkat ve takip gerektiriyor; ama tıbbi gerçeklik ile ahlaki yargı çoğu zaman birbirine karıştırılıyor. İnsanlar bir kadının rahmine, onun doktorundan daha fazla söz hakkı görmeye devam ediyor.
Bana kalırsa buradaki asıl mesele Swank'in hamileliği değil, toplumun zaman cetveli takıntısı. Yirmisinde "erken", otuzunda "tam zamanı", kırkında "geç kaldın", ellisinde "artık olmaz" diye çizilmiş bir takvimi herkes ezberlemiş. Oysa insan ömrünün en büyük dersi, o takvimin başkasının çizdiği bir şey olduğunu fark etmek. Swank'in yaptığı şey, kendi takvimini kendi eliyle yeniden yazmak. Tepki gösterenler ise sadece ezberledikleri sayfayı okuyor.