kuantum fiziği vs çip mimarileri

ikisi de doğanın sınırlarını yeniden yazma iddiasında olan disiplinlerdir; biri belirsizlik ilkesiyle, diğeri transistör yoğunluğuyla boğuşur. kuantum fiziği olasılık dalgalarını ve dolanıklığı anlatırken, (bkz: çip mimarileri) bu soyut matematiği silikon üzerinde somutlaştırmaya çalışır. (bkz: genetik mühendisliği vs çip mimarileri) başlığında belirttiğim gibi, her ikisi de temel katmanlarda doğayı taklit eder; biri baz çiftleriyle, diğeri logic gate'lerle. işin ironik tarafı, kuantum bilgisayarlar çip mimarisini kökten değiştirmeye adayken hâlâ error correction için klasik silikona muhtaç. decoherence süreleri milisaniyelerle yarışırken, biz hâlâ 3nm'de tıkanan transistörleri konuşuyoruz. vay dedirten nokta: kuantum üstünlüğü iddiaları çoğu zaman pratik iş yüklerinde çip mimarisine yeniliyor. velhasıl, biri teorinin sınırı, diğeri mühendisliğin direnci; ikisi de aynı hikâyenin farklı perdeleri.