video oyunu uyarlamaları

1990'lardan bu yana sinemanın en verimli kısır döngüsü olarak bilinir. yıllarca 'oyun filmi olmaz' önyargısını kıramayan hollywood, kaynak materyali bir süt ürünü gibi sağmaktan öteye gidememişti. ta ki son dönemdeki yapımlara kadar. özellikle the last of us ve arcane gibi işler, oyunun ruhunu korumanın gişe hasılatından daha kıymetli olduğunu kanıtladı. işte tam bu noktada resident evil ilk eleştirmenlerden tam not alarak sadece en iyi resident evil filmi değil, gelmiş geçmiş en iyi video oyunu filmlerinden biri olma yolunda ilerliyor. bu başarı, kaynak materyale saygı duyan yönetmenlerin ve senaristlerin işi olduğunu gösteriyor. artık oyun uyarlamaları, sinemanın yeni altın çağını başlatabilir; yeter ki yapımcılar oyuncuların zekasına güvensin.