queens of the stone age'in dokuzuncu stüdyo albümü. avustralya'da ARIA Albums Chart'a bir numaradan giriş yapmış; josh homme ve ekibi için bu, .Like Clockwork (2013) ve Villains (2017) sonrası üçüncü birincilikleri, toplamda yedinci top 10'ları olmuş. billboard'ın haberine göre albüm listeye doğrudan zirveden kurulmuş.
şahsen bu grubu hep bir yavaş yanma hikâyesi olarak okudum. desert rock köklerinden gelen, kyuss sonrası bir gitar tonu; ilk dinleyişte "tamam güzel" dedirten ama üçüncü dinleyişte kafanın içine yerleşen bir ritim duygusu. homme'un prodüksiyon zevki de bu işin yarısı zaten; davulda o swing'i kaybetmeyen, bası öne çıkaran, gitarı gerektiğinde geri çeken bir miks anlayışı. albüm adının perfecth olması da bu adama yakışan bir tuhaflık: kelimeyi bozup kendine mal eden, ciddiyetle dalga geçen bir tavır.
liste başarısına gelince, rock'ın ana akım listelerde bu kadar geri planda kaldığı bir dönemde üçüncü kez zirveye oturmak az buz değil. avustralya pazarı bu tür gitar müziğine hâlâ bizden fazla kıymet veriyor galiba; burada olsa "iyi albüm ama radyoda yok" deyip geçilirdi. neyse, kulaklığı takıp baştan sona dinleme zamanı.