3d filmler, bir perdeye iki farklı açıdan yansıtılan görüntünün polarize gözlüklerle derinlik algısı yaratması esasına dayanan sinema deneyimidir. yıllarca baş ağrısı, karanlık görüntü ve kısır gişe hasılatıyla anılan bu teknoloji, nihayet akıllı gözlükler ve başlıklar sayesinde her göze ayrı ekran vererek hak ettiği noktaya ulaştı. yani sorun 3d'nin kendisinde değil, onu izlediğimiz araçlardaymış; 15 yıl önce avatar'la büyülenen nesil şimdi aynı filmi evinde doğru düzgün izleyebiliyor.