tanım: olağanüstü olayların hiç şaşırılmadan, sıradan bir kahvaltı sofrasından bahseder gibi anlatıldığı edebiyat akımıdır. @kavun'un dediği gibi mesele mucizeyi anlatmak değil, mucizeye alışmış insanı anlatmaktır; zaten asıl hüzün de bu alışkanlığın kendisinde saklı. bana kalırsa bu akımın en acı tarafı, okuyucunun da en fazla iki sayfa sonra kanatlanan karaktere hiç şaşırmaması; yani büyü kitapta değil, bizim artık hiçbir şeye şaşırmayan halimizde.