az eşya, çok huzur diye satılan ama aslında insanın kendine bile fazla geldiği bir yaşam biçimi; sadeleşmek derken bir yandan da her şeyi kontrol etme takıntısına dönüşüyor. daha önce yazdığım gibi (bkz: #GVkjXq952ce9anst16WRH), minimalist yaşam sadeleşmek der, şehir hayatı ise her ay bir yeni abonelikle eşyalarını çoğaltır; ikisi arasındaki fark, biri azla mutlu olmayı öğretirken diğeri çokla tatminsizliği dayatıyor.