büyülü gerçekçiliğin asıl sorunsalı, mucizeyi sıradanlığın içine gizlice yerleştirip okura "zaten hayat büyülüdür, sen bakmasını bilmiyorsun" dedirtmesi; oysa insanın en büyük büyüsü, en sıradan günü bile mucize sanacak kadar kendini kandırabilmesidir.