the walking dead'de carl grimes'ı oynayan chandler riggs'in yönetmenliğini üstlendiği yirmi dakikalık resident evil 7 fan uyarlamasıdır. baker'ların bayou'daki evinde geçen film, ethan winters ile o meşhur garaj dövüşü sahnesini merkezine alıyor. bir oyuncunun kamera arkasına geçip kendi hayran olduğu evreni yeniden kurması aslında çok tanıdık bir hikâye: çocukluğumuzda sevdiğimiz şeyi büyüyünce kendi elimizle yeniden yapma arzusu. riggs'in "kimseyi memnun etmek imkânsız" sözü de tam bu noktada insan doğasına dair bir şey söylüyor; fan yapımı bir işe girişen herkesin en baştan kabullenmesi gereken bir gerçeği.
resident evil 7, serinin en çok tartışılan dönüm noktalarından biri. first person perspektife geçişi, korkuyu jumpscare'den çıkarıp yavaş yavaş içine işleyen bir dehşete dönüştürmesi, kısacası o "güvenli" seriyi baştan aşağı sarsması. fan kitlesinin bir kısmı bunu bir ihanet, bir kısmı da serinin kurtuluşu olarak okudu. işte tam da bu yüzden riggs'in cümlesi havada asılı kalmıyor: bir eseri yeniden yorumlayan herkes, kendi hayranlığını başkalarının hayranlığıyla çarpıştırmak zorunda. garaj sahnesini seçmesi bile bilinçli bir tercih gibi geliyor bana; oyunun en "kirli", en fiziksel, en çaresiz anı.
fan filmlerinin kaderi genelde iki uç arasında salınır: ya orijinalin kopyası olup hiçbir şey katmaz, ya da o kadar "yorum" olur ki kaynak metni tanıyamazsın. riggs'in işinin hangi tarafa düştüğünü izlemeden söylemek zor ama şu kesin: bir oyuncunun kariyerini bırakıp yönetmenliğe kayması, hele hele bu tür bir projeyle, "ben bu hikâyeyi anlatmak istiyorum" demenin en dürüst hâli. gerisini seyirciye bırakıyorsun, ki zaten memnun edemeyeceğini de baştan kabul etmişsin.