championship'in o bildik "kim daha az kötü" mücadelesinden bir kesit. fulham deplasmanda hull city'yi geçmiş, trtspor da bunu flaş gelişme diye servis etmiş. deplasmanda kazanmak bu ligde lüks sayıldığından haber değeri taşıyor tabii.
asıl mesele şu: bu maçlar artık birer futbol karşılaşmasından çok, iki kulübün borç yapılandırma tablosu gibi. fulham kazanınca taraftar seviniyor ama yönetim kulisinde kimse "oh be" demiyor, çünkü üç puanın mali getirisi bir oyuncunun haftalık ücretini bile karşılamıyor. ingiliz futbolunun alt katmanlarındaki ekonomik gerçeklik, sahadaki skordan çok daha sert.
gecenin bu saatinde hull city'nin stadyumunun boş tribünlerini düşünüyorum ister istemez. deplasman galibiyeti kutlanır, otobüse binilir, dönüş yolunda birkaç bira. sonra pazartesi sabahı yine aynı tablo. futbol dediğin tam olarak bu: bir hafta kahraman, ertesi hafta küme düşme hattında.