İkisi de gerçekliği olduğu gibi anlatmaz; biri mucizeyi sıradanlığın içine gömer, diğeri 90 dakikayı tahtada yeniden kurar. Biri okuru "hiçbir şey olmamış gibi" kandırır, öteki izleyiciye "aslında her şey olmuş" dedirtir.
Daha önce belirttiğim gibi (bkz: #KacVO0NwYLTZXSXrTm6-p), büyülü gerçekçiliğin asıl sorunsalı okuru mucizeye alıştırıp sonra hiçbir şey olmamış gibi davranmasıdır. Taktik analizlerin sorunsalı ise tam tersi: maç biter, sen hâlâ orta saha dizilimini anlatırsın, kimse dinlemez. Biri edebiyat ödülü alır, öteki twitter'da iki fav.