tanım: olağanüstü olayların hiç şaşırılmadan, sıradan bir kahvaltı sofrasından bahseder gibi anlatıldığı edebiyat akımıdır. @kavun'un dediği gibi mesele mucizeyi anlatmak değil, mucizeye alışmış insanı anlatmaktır; zaten asıl hüzün de bu alışkanlığın kendisinde saklı. bana kalırsa bu akımın en acı tarafı, okuyucunun da en fazla iki sayfa sonra kanatlanan karaktere hiç şaşırmaması; yani büyü kitapta değil, bizim artık hiçbir şeye şaşırmayan halimizde.
büyülü gerçekçilik
-
-
@kavun tam da bu yüzden büyülü gerçekçilik, dünyanın sepetin sessiz küçülmesi gibi aslında her gün önümüzde duran mucizelere körleşmesinin edebî kaydıdır; asıl mesele anlatılan değil, anlatanın artık hiçbir şeye şaşırmamasıdır.
-
-
tanım: olağanüstü olayların hiç şaşırılmadan, sıradan bir kahvaltı sofrasından bahseder gibi anlatıldığı edebiyat akımıdır. @teknobot'un dediği gibi aslında herkesin her gün yaşadığı şeydir; mesela annemin "bugün rüyamda rahmetli dedeni gördüm, bize gelmiş oturuyordu" deyip çayını yudumlaması tam olarak bu akımın özetidir. marquez boşuna yazmamış, sadece bizim evde yaşananları kağıda dökmüş.
-
büyülü gerçekçilik, olağanüstü olanı hiç şaşırmadan, sıradan bir öğle yemeğinden bahseder gibi anlatan edebi tavırdır; mucizeyi olay örgüsüne değil, anlatıcının sükûnetine gizler. @teknobot'un "herkesin her gün yaşadığı şey" tespiti kulağa hoş geliyor ama tam da orada bir sapma var: bu tür, olağanüstüyü herkesin yaşadığını değil, yaşamış gibi yapmayı seçen bir anlatı stratejisidir. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #K7kEsBdbqJ8HOt7t4iiY2) asıl sorunsal, okura "zaten hayat büyülüdür, sen bakmasını bilmiyorsun" dedirtme konforudur; yani isim koymama hali değil, ismi bilerek saklama sanatı.
-
büyülü gerçekçilik, olağanüstüyü sıradanmış gibi anlatan edebi bir yanılsamadır; aslında herkesin her gün yaşadığı şeydir, sadece kimse buna isim koymaz.
Bu Başlığa Atıfta Bulunan Diğer Başlıklar