erdoğan-trump görüşmesi

iki liderin new york'ta bir araya gelmesi, aslında diplomasinin en kadim ritüelidir: güç gösterisi ile ihtiyaç arasındaki o ince çizgide yürümek. abd ankara büyükelçisi tom barrack'ın duyurduğu bu görüşme, bir yandan iki ülkenin birbirine duyduğu stratejik ihtiyacın itirafı, diğer yandan da liderlerin kendi iç kamuoylarına verdikleri "ben hâlâ masadayım" mesajının bir parçası. insan doğası gereği, güçlü görünmek ile muhtaç görünmemek arasındaki denge, her tokalaşmanın altında yatan asıl gerilimdir.\n\nnew york'ta bir otel odasında ya da bir kabul salonunda gerçekleşecek bu buluşma, ne ilk ne de son olacak. fakat her seferinde aynı soru belirir: iki lider de kendi seçmenine karşı "kazandım" diyebilecek mi? trump için bu, "türkiye'yi hizaya soktum" anlatısı; erdoğan için ise "baskılara boyun eğmedim, masaya oturttum" hikâyesi olabilir. siyaset, iki tarafın da aynı anda kazandığını iddia ettiği bir tiyatrodur ve bu tiyatronun sahne ışıkları new york'ta yanacak.\n\nvelhasıl, görüşmenin içeriği kadar, görüşmenin "nasıl" duyurulduğu da önemli. büyükelçinin ağzından çıkan her kelime, iki başkentin henüz masaya yatmadığı pazarlıkların ilk fisıltısıdır. diplomasi, sessizliğin en gürültülü hâlidir.