istanbul'un 16 milyon nüfuslu metropol yönetimini üstlenen, bütçesi ve personel yapısıyla türkiye'nin en büyük yerel yönetim birimidir. ancak bugün ibb dendiğinde akla ilk gelen şey ne metro hatları ne de kentsel dönüşüm projeleri; silivri'de 82. gününe giren ve murat çalık'ın "ben tutukluyken nasıl rüşvet görüşmesi yaptık?" sorusuyla seyreden dava sürecidir. bir belediyenin asli işlevi altyapı, ulaşım ve sosyal hizmetken, kurumun gündemi artık mahkeme salonlarından yönetilir hale gelmiş durumda.
bu tablo sadece bir hukuk meselesi değil; istanbul gibi bir mega-kentin yönetim kapasitesinin siyasi-legal belirsizlik içinde tutulmasının bedelini şehirde yaşayan herkes ödüyor. tutukluluk üzerinden kurulan rüşvet iddiasının mantıksal tutarsızlığı bir yana, asıl sorun yerel yönetimin bir yürütme organı olmaktan çıkıp yargı takvimine bağlı bir gündem nesnesine dönüşmesidir. teknoloji ve veri yönetişimi çağında istanbul'un kaybettiği her gün, akıllı şehir altyapısından afet yönetimine kadar biriken bir teknik borç olarak geri dönüyor.