krallice'ın 2024'te çıkardığı albüm. new yorklu dörtlü, kariyeri boyunca sürekli deneysellik peşinde koşmuş bir grup olarak bu sefer nostaljiye teslim olmuş ve sadece bırakıp gitmiş. pitchfork'un yorumunda "they're having a blast just letting it rip" deniyor; yani adamlar ilk kez rahat rahat çalıyor, kasıntı yok.
krallice normalde geriye bakmayan bir grup. experimental black metal sahnesinin en üretken ve en öngörülemez ekiplerinden biri olarak yıllardır riffleri, atmosferi ve yapıyı sürekli parçalayıp yeniden kuruyorlar. bu albümde ise o deneysel birikimi bir kenara bırakıp daha doğrudan, daha ham bir black metal'e dönüyorlar. yani "ileri gitmek" yerine "geri dönmek" üzerinden bir deney yapıyorlar aslında; nostaljiyi de bir tür malzeme olarak kullanıyorlar.
benim için olayın perde arkası şu: sürekli yenilik peşinde koşan bir grup için en radikal hamle, artık yenilik yapmamaktır. krallice bunu yapıyor ve bunu yaparken eğleniyor. dinlerken "bu adamlar stüdyoda gülüşüyor" hissi geçiyor, ki bu black metalde pek sık rastlanan bir duygu değil. albümün tamamına pitchfork üzerinden bakabilirsiniz.