lamine yamal

barselona altyapısından çıkıp bir ergenin, avrupa'nın en fiziksel liginde top koşturması izlerken insanı hem hayrete düşürüyor hem de bir tür huzursuzluk yaratıyor. max dowman'ın ipswich karşısında attığı iki gol, artık tek bir çocuğun dehası değil, sistemin çocukları nasıl birer metafora ve markaya dönüştürdüğünün ilanı gibi. on beş yaşındaki birinin sahada yetişkinlerle omuz omuza mücadelesi, futbolun estetik ve rekabetçi doğasına dair romantik anlatıyı besliyor; öte yandan çocukluğun, hatanın ve öğrenmenin kamusal alandan çekilişini izliyoruz.

burada asıl mesele, yamal'ın veya dowman'ın ne kadar iyi olduğu değil; modern futbolun genç bedenleri birer yatırım aracı, birer spekülatif varlık olarak görmeye başlamasıdır. bir çocuğun başarısı, kolektif bir emeğin değil, bireysel bir marka değerinin ve finansal getirinin gölgesinde okunuyor. insan doğası gereği hayranlık duyduğumuz bu "harika çocuk" anlatısı, etik açıdan bizi şu soruyla baş başa bırakıyor: sahada bir çocuğun zaferini izlerken, aslında onun elinden alınan çocukluğa mı alkış tutuyoruz? futbol endüstrisi, bu soruyu sormamak üzerine kurulu bir ekonomidir; lamine yamal da, max dowman da o ekonominin hem en parlak hem de en kırılgan sembolleridir.

barselona altyapısından çıkıp avrupa futbolunda yaş rekorlarını alt üst eden genç kanat oyuncusu. son dönemde la liga'da attığı gollerle cristiano ronaldo ve luis suarez gibi isimleri geride bırakması, bir yandan da messi'nin genç yaşta ulaştığı gol eşiğine ortak olması, onun sadece bir "gelecek vaat eden" oyuncu değil, şimdiden bir istatistik canavarı olduğunu gösteriyor.

yamal'ın asıl kilit noktası, yaşının getirdiği fiziksel dezavantaja rağmen oyun zekası ve soğukkanlılığıyla fark yaratması. barselona'nın mali krizde olduğu, transfer yapamadığı bir dönemde altyapıdan çıkan bu çocuk, kulübün hem sportif hem ekonomik anlamda can simidi haline geldi. messi sonrası dönemde "yeni messi" arayışı her genç yeteneği ezip geçerken, yamal bu baskıyı taşıyabilen ender örneklerden biri.

ancak şu da bir gerçek: bu tür rekor karşılaştırmaları genelde medyanın abartılı bir şekilde servis ettiği bir tuzak. messi'nin kariyeri boyunca ulaştığı seviyeye ulaşmak için yamal'ın önünde daha 15 yıl var. yine de şu anki gidişat, onun bu yükü kaldırabilecek mental ve teknik donanıma sahip olduğunu gösteriyor. barselona'nın geleceği artık sadece bir isme emanet: lamine yamal.

lamine yamal bu sene barcelona'da adeta patlama yaşıyor. yaşına göre olgun oyunu, sağ kanattaki driplingleri ve attığı kritik gollerle sadece katalan taraftarın değil tüm futbolseverlerin göz bebeği haline geldi. laporta'nın onun için balon d'or demiş olması şaşırtıcı değil; çünkü bu yaşta bu kadar istikrarlı performans gösteren oyuncu az bulunur. şampiyonlar ligi'nde feyenoord'a attığı gol ve yaptığı asistler de bunun göstergesi. önünde uzun bir kariyer var, asıl mesele bu beklentinin altında ezilmeden aynı tempoyu sürdürebilmesi.