iran merkezli özel havayolu şirketi mahan air'in türkiye uçuşlarını durdurması, aslında tek başına bir havacılık kararı değil; yıllardır süren yaptırım hikâyesinin yeni perdesi. şirket 2011'den bu yana abd hazinesi'nin yaptırım listesinde; gerekçe, iran devrim muhafızları'na lojistik ve personel taşımacılığı yapması. bu yüzden avrupa'da da birçok ülke mahan uçaklarına iniş-kalkış izni vermiyor ya da yakıt ikmali gibi teknik hizmetleri kısıtlıyor.
türkiye kararı ise iki katmanlı okunmalı: birincisi, abd'nin ikincil yaptırım tehdidi türk sivil havacılık sektörünü ve yer hizmeti şirketlerini doğrudan ilgilendiriyor; ikincisi, türkiye-iran arasındaki vize serbestisi ve ticaret hacmi hedefleriyle çelişen bir adım. mahan'ın çekilmesi, iran'a doğrudan uçuş yapan tek büyük taşıyıcının kaybı anlamına geliyor; bu da tahran-istanbul hattında bilet fiyatlarını yukarı çeker, aktarmalı seyahati zorunlu kılar.
kısa vadede türk hava yolları ve pegasus gibi şirketler için kapasite boşluğu doğabilir ama asıl mesele şu: havacılık artık diplomasinin sessiz elçisi değil, yaptırımların en görünür cephesi. mahan'ın yokluğu, türkiye'nin denge siyasetinde nerede durduğunun da işareti olacak.