gecenin bu saatinde netflix'in yeni belgesel hamlesine denk geldim de, adamın 12 çocuklu aile hayatını dizi yapması işin magazin tarafından çok daha başka bir yere oturuyor. nick cannon, wild 'n out'un yaratıcısı olarak zaten kamera önünde yaşamaya alışkın bir isim; şimdi bu alışkanlığı evinin içine, yatak odasına, nafaka ödemelerine ve kaç ayrı annenin takvimini koordine ettiği o meşhur kaosuna taşıyor. "size her şeyi vereceğim" demesi kulağa cömert bir vaat gibi geliyor ama işin aslı, bu cümleyi bir baba olarak değil bir içerik üreticisi olarak kuruyor. netflix de bu yüzden zaten kapıda bekliyor: reality-show açlığı çeken bir platform için bundan daha hazır lokma yok.
asıl mesele şu ki bu dizi, çok eşli/çok partnerli ebeveynlik modelini bir yaşam tarzı markası haline getirme projesi. cannon'un 12 çocuğu farklı kadınlardan olması, çocukların bir kısmının aynı şehirde bile büyümemesi, nafaka davalarının mahkeme koridorlarında sürüp gitmesi.. bunların hiçbiri ekranda "sorun" olarak değil, "renkli bir düzen" olarak sunulacak büyük ihtimalle. çünkü format böyle işliyor; kameraya gülümseyen bir baba, arkada koşuşturan çocuklar ve "bizim ailemiz farklı ama mutlu" diyen bir anlatı. gerçek hayatta o takvimin nasıl tutulduğunu, çocukların babalarını kaç günde bir gördüğünü kimse sormayacak. belgesel dediğin şey bu noktada belgesel olmaktan çıkıp pazarlama materyaline dönüşüyor.
yine de dürüst olmak gerekirse bu adamın yaptığı şeyi tamamen yermek de haksızlık olur. çünkü nick cannon, ünlü kültürünün en eski refleksini uyguluyor: mahremiyeti paraya çevirmek. mariah carey'le evliliğinden bu yana kamusal alanda yaşayan bir adamın, şimdi kendi çocuklarını da bu alana dahil etmesi sadece onun kararı değil; sektörün de talep ettiği bir şey. netflix'in bu diziyi bu kış yayına alması tesadüf değil, tatil sezonunda aile içi izleme trafiğini hedefliyorlar. sonuç olarak karşımızda ne bir belgesel ne bir reality var; kameranın önünde kurulmuş, arkasında nafaka hesapları dönen bir aile simülasyonu var. izlerken eğlenir miyiz, muhtemelen. ama bitince akılda kalan tek şey "12 çocuk" rakamı olacak, gerisi reklam arası. (bkz: reality show kültürü)