sevdiğim için oldu savunması

Bir insanın, boşanma aşamasındaki eşini pompalı tüfekle vurup iki bacağını diz altından kaybettirdikten sonra mahkemede "sevdiğim için oldu" demesidir. Sevgi denen şeyin böyle bir cümlede kendine yer bulabilmesi, kelimenin içini tamamen boşaltmaktan başka bir şey değil. Kıskançlıkla, sahiplenmeyle, "benim olmayacaksa kimsenin olmasın" hezeyanıyla sevgiyi aynı cümleye koyan zihniyet, aslında sevmediği insanı yok etmeyi sevgi sanıyor. İşin aslı, buradaki mesele bir cinayete teşebbüs davası; ama savunmanın kendisi bile toplumda hâlâ "ama sevmiş" diyecek birileri olabileceğini varsayarak kurulmuş. En korkutucu tarafı da bu: şiddetin bir mazerete ihtiyaç duyup onu aşkın sözlüğünden çalması.