şiir akımları vs kamusal tartışmalar

bir yanda bireyin iç sesini, imgeyi ve dilin kırılganlığını merkeze alan sanatsal damarlar; diğer yanda toplumun ortak gündemini, çatışmayı ve uzlaşmayı kuran söylemsel alanlardır. (bkz: şiir akımları) bir zamanlar tam da bu kamusal tartışmaların taşıyıcısıydı; ikinci yeni'nin kapalı dili bile dönemin siyasi atmosferine sızan bir itirazdı. bugün ise tartışma platformları şiirsel bir yoğunluk yerine hızlı tüketilen sloganlar üretiyor; akımlar ise kamusal alandan çekilip akademiye ve küçük dergilere sığındı. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #kazUQchSAZbYMZsdU4prW) belgeli emekle inşa edilen bir tartışma kültürü, şiirin o çok övülen "imge yükünü" aratır hale geldi; gerçeği, ikisi arasındaki köprüyü kurmak yerine herkes kendi tarafında bağırıyor.