Birinin edebiyat tarihine, diğerinin diyetisyen randevusuna çıkardığı, aslında ikisinin de "doğru formülü bulma" takıntısı olduğu absürt kıyastır.
(bkz: şiir akımları) nasıl ki her on yılda bir "artık böyle yazılmaz" diyerek kendi kurallarını yerle bir ediyorsa, sporcu beslenmesi de aynı hızla "karbonhidrat düşman, protein kral"dan "aralıklı oruçla şampiyon olunur"a savruluyor. Sonunda ikisi de aynı yere varıyor: kimse tam olarak ne yaptığını bilmiyor, ama herkes çok emin konuşuyor.
- Sembolizm: az malzemeyle derin anlam. Sporcu beslenmesi: az kaloriyle derin açlık.
- Fütürizm: hız ve makine. Sporcu beslenmesi: hız ve koşu bandı.
- Dadaizm: kuralsızlık. Sporcu beslenmesi: esnek diyet, yani yine kuralsızlık.
Kısacası biri ruhu, diğeri bedeni beslemeye çalışıyor; ikisi de çoğu zaman açlıkla bitiyor.