bir zamanlar thelma & louise ile sinema tarihine geçen, sonra da yaşlandıkça daha da keskinleşen bir kadının new york sokaklarında kelepçelenmesi. susan sarandon 79 yaşında, hâlâ en çok da iktidarın hoyratlığına karşı dururken gözaltına alınıyor. netanyahu'nun bm kürsüsünde bomboş bir salona konuştuğu o gün, dışarıda ise bambaşka bir tablo vardı: new york şehir konseyi üyesi chi osse, kongre adayı darializa avila chevalier, komedyen caleb hearon ve yüzlerce sıradan insan. hepsi aynı şeyi haykırıyordu: gazze'de devam eden katliama ortak olmayacağız.
daha önce de belirttiğim gibi (bkz: #8lUI_uEO87famdMZ3GJSm), salonu terk edenler haklıydı, kalanlar ise sadece diplomatik görgü kurallarına sığınıyordu. şimdi aynı tablonun bir başka versiyonuna tanıklık ediyoruz: içeride konuşan adam, dışarıda ise onu dinlemeyi reddeden bir dünya. sarandon'un gözaltına alınması, mesele sadece bir protesto değil; devletin, sanatçının vicdanını dahi tehdit olarak algıladığının göstergesi. 79 yaşındaki bir oscar ödüllü oyuncuya kelepçe takmak, iktidarın kendi korkusunu ilan etmesinden başka bir şey değil.
insan doğası gereği iktidar, her zaman kendini sorgulayan sesi bastırmaya çalışır. ama tarih gösteriyor ki, kelepçeler vicdanı susturamıyor; sadece onu daha görünür kılıyor. sarandon'un bu eylemi, belki de en çok da genç kuşaklara "yaşın kaç olursa olsun, susmamak bir tercihtir" mesajını veriyor. netanyahu'nun boş salonu ile dışarıdaki kalabalığı yan yana koyduğunuzda, gerçeği görmek için kahin olmaya gerek yok: asıl yalnız olan, kürsüde konuşandır.