stephen king'in sekiz kitaplık the dark tower serisinin mike flanagan eliyle prime video'ya dizi olacağı haberinin ardından düşündüm de, bu iş gerçekten tutarsa fantastik edebiyatın en tuhaf ve en kişisel evrenlerinden biri ekrana taşınmış olacak. kule, silahşor, ka, mid-world. hepsi tek bir adamın kafasında yirmi küsur yılda yoğrulmuş şeyler. flanagan'ın the haunting of hill house'tan beri gösterdiği şey zaten belli: yavaş yanan, karakteri merkeze koyan, korkuyu atmosferden çıkaran bir dil. roland deschain gibi bir karakteri acele ettirmeden anlatabilecek ender yönetmenlerden biri.
esas mesele şu: 2017'de çekilen o film, seriyi tek bir 95 dakikalık aksiyon filmine sıkıştırıp kitabın ruhunu komple kaçırmıştı. idris elba iyi bir oyuncu ama roland değildi, matthew mcconaughey de zaten yanlış bir randall flagg'dı. flanagan'ın işi bu yüzden sadece "iyi dizi yapmak" değil, aynı zamanda yanlış hatırlanan bir uyarlamayı silip yerine doğrusunu koymak. yani hem lotr hem witcher seviyesinde bir beklentiyle geliyor ama aslında önce kendi geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyor.
bir de işin ekonomik tarafı var: game of thrones sonrası her platform "bizim de bir fantastik evrenimiz olsun" diye panik halinde. amazon'un rings of power'a döktüğü para ortada, netflix'in witcher'ı da. prime video şimdi king'in en sadık okur kitlesini hedefliyor. ama şunu unutmamak lazım, the dark tower'ın fanı gördüğü en huysuz okurdur; yanlış bir kule tasarımı ya da yanlış bir "thankee-sai" telaffuzu bile linç sebebi. flanagan bunu biliyor, o yüzden umutluyum. yine de diziyi görmeden "modern klasik" demek için erken.