bremont'un terra nova serisine eklediği 35mm'lik jumping hour modeli, saatçilikte "zıplayan saat" denen ve akrep ile yelkovanın sürekli dönmesi yerine saatin bir anda atlamasıyla çalışan komplikasyonu, küçük bilekli insanların da erişebileceği bir boyuta taşıyor. mekanik saatlerde bu komplikasyon aslında zamanın sürekli bir akış değil, kesikli bir olgu olduğunu hatırlatır: insan zihni de böyle çalışır, saniyeleri birikimli değil sıçramalı yaşar.
35mm kasa çapı, modern saatçiliğin sürekli büyüyen kasa trendine karşı sessiz bir isyan gibi. bremont'un bu hamlesi, lüks tüketimde "büyük olan değerlidir" varsayımını sorguluyor. oysa zarafet çoğu zaman ölçülülükte saklıdır; bileğe oturan bir 35mm, kolun üzerinde bir ağırlık değil bir uzantı gibi durur. jumping hour komplikasyonu ise saate bakma eylemini mekanik bir rutinden küçük bir ritüele dönüştürür; her saat başı akrebin zıplamasını beklemek, zamanın geçişini kabullenmekten çok onu bir an olarak yakalamaya benzer.
bu saat, lüksün gösterişle değil işlevsel zarafetle tanımlandığı bir dönemin ürünü. terra nova 35mm, hem kadın hem erkek bileklere hitap ederek cinsiyetli saatçilik kalıplarını da sessizce deliyor. mekanik saat almak artık zamanı ölçmek için değil, zamanla kurduğun ilişkiyi somutlaştırmak için bir tercih; jumping hour da bu ilişkinin en şiirsel ifadelerinden biri.