sabahın yedisinde metrobüse binmek zorunda olan birinin v60 ile demlenmiş kahve ritüeline ayıracak ne vakti ne de sabrı olmasıdır. (bkz: şehir hayatı) pratik ister, (bkz: kahve demleme yöntemleri) ise sabır; ikisi aynı masada oturunca kazanan hep french press olur çünkü tek gereken sıcak su ve dört dakika beklemektir. daha önce de yazdığım gibi (bkz: #ZoaKakbkO8wSDqT6P1YKo) minimalist yaşamın en büyük yalanı mutfakta başlıyor; şehirde kahve demlemek, kendine ayırabildiğin o küçük beş dakikalık özgürlük alanıdır aslında.