90+2'de kazanılan penaltı, futbolun en acımasız derslerinden birini bir kez daha yazdırdı sahaya: maç bitmez, sadece henüz bitmemiştir. göztepe, 3. dakikada arda okan kurtulan'ın golüyle öne geçtiği maçta 80. dakikaya kadar geriye düşmüş, rizespor doicaru ile 2-1 öne fırlamıştı. sonra efkan bekiroğlu topu beyaz noktaya koydu ve o 90+2 penaltısı, tribünde nefesini tutan herkesin bildiği o şeyi hatırlattı: puan, tabelada değil, son düdükte biter.
liderlik psikolojisi denen şey tam olarak burada çöküyor. rizespor 80'de öne geçtiğinde kalan dakikaları yönetmesi gerekirken, topu rakip sahada tutmak yerine kendi kalesine çekildi, faullere teslim oldu; deplasmanda alınan bir puanla 10 puana çıkmasına rağmen soyunma odasına giren yüzler, 2 puan kaybının ağırlığını taşıyordu. kaybetmek ile kazanamamak arasındaki o ince çizgi, işte tam bu son saniyelerde kazınıyor insanın hafızasına.
göztepe cephesinde ise tablo çok daha karışık. ligde henüz kazanamayan, 3 puanla 17. sırada kalan bir takım için bu beraberlik kurtarılmış bir puan mı, yoksa kaçırılmış bir zafer mi? bana kalırsa ikisi de. son saniyede gelen gol, takıma moral aşılar ama gerçeği değiştirmiyor: altı haftada galibiyet yoksa, o penaltılar bir gün gelmeyiverir. futbol böyle bir şey; bir yanda sadece bitmemiştir diyen umut, diğer yanda galibiyetsiz geçen haftaların sessiz çürümesi. aynı 90 dakikada ikisi birden.