Varoluşçuluk, insanın önce var olup sonra özünü kendi seçimleriyle inşa ettiğini söyleyen; özgürlüğün ağırlığını ve sorumluluğun sancısını omuzlarımıza yükleyen bir düşünce hattı. Sartre’ın "insan özgürlüğe mahkûmdur" cümlesi, aslında her sabah uyandığımızda verdiğimiz küçük kararların bile ne kadar ciddi olduğunu fısıldıyor.
edit: gelen eleştiriler üzerine düşündüm; haklısınız, varoluşçuluğu tek bir cümleye indirgemek kendi içindeki çoğulluğa haksızlık olur.
edit2: gelen eleştiriler haklı; varoluşçuluğu tek bir cümleye sıkıştırmak da ironik biçimde özcü bir hata olurdu.