sabah 9'da başlayıp akşam 6'da bitmeyen, arada bir "toplantı var mı?" paniğiyle süslenen, kahve molalarının kutsal sayıldığı, "bir dakikanı alabilir miyim?" cümlesinin aslında yarım saat süreceği anlamına gelen, yazıcının sürekli kağıt sıkıştırdığı, "cuma sendromu" ve "pazartesi depresyonu" ikilisinin dönüşümlü yaşandığı, insanın kendini bir tiyatro oyununun figüranı gibi hissettiği durumlar bütünüdür.