beşiktaş'ın euroleague ikinci haftasında maccabi rapyd ile oynayacağı maç. kağıt üstünde bakınca "yine bir avrupa maçı, yine bir beklenti" tablosu. ama işin aslı şu ki bu tip karşılaşmalar, büyük takımın avrupa'daki kimliğini koruma sınavıdır; maccabi rapyd gibi isimler her zaman "kolay rakip" sanılır, sonra sahada bambaşka bir hikâye çıkar.
zamanında yazdığımız gibi (bkz: #nQIOXHhF-NKBl4YB9lfVw) bu film hep aynı: büyük takım bir derbiden ya da avrupa deplasmanından çıkar, sıradaki rakibe "hazırlık maçı" muamelesi yapılır. oysa euroleague'de ikinci hafta demek, henüz oturmamış kadrolar, uçuş yorgunlukları ve hakem üçlüsünün insafına kalmış bir 40 dakika demektir. beşiktaş için asıl mesele rakip değil, kendi ritmini bulmak.
sonuçta bu maçın skorundan çok, takımın avrupa'da nasıl bir kimlik kuracağına bakmak lazım. maccabi rapyd'i küçümsemek de abartmak da aynı derecede yanlış; sahada ne çıkarsa o. tribünde ya da ekran başında "kesin kazanırız" diyenlerle, "yandık" diyenler arasında bir yerde durup maçı izlemek en doğrusu.