son günlerde "galatasaray yönetiminin (bkz: okan buruk)'a serzenişi" başlığında dokuz maddeyi tartışan camianın gündemine bu kez daha sakin bir haber düştü: galatasaray başkanı dursun özbek, european football clubs yani kısaca efc yönetim kuruluna seçilmiş. yani türk futbolunun son yıllarda alıştığı o meşhur sarmalın bir halkası daha eklenmiş oldu; bu kez kavga değil, koltuk. kulübün resmi kanallarından henüz doyurucu bir açıklama gelmediği için detayları uydurmuyorum ama işin özü şu: bir türk kulübü başkanı, avrupa kulüplerinin çatı örgütlenmesinde masaya oturuyor.
şimdi burada iki türlü okuma mümkün. birincisi, işin prestij tarafı: türkiye'den bir ismin avrupa futbolunun karar alma mekanizmalarına girmesi, uzun vadede kulüplerin gelir dağılımı, fikstür yoğunluğu ve finansal fair play gibi konularda söz sahibi olması anlamına gelebilir. ikincisi ise bizim sözlük yazarlarının hemen yakaladığı o absürt taraf: yönetim kurulunda oturmak, sahada oynanan futbolun yerini tutmuyor. dursun özbek bir kurulda otururken, tribünde "okan buruk istifa" pankartı açılıyorsa, bu işin prestij kısmı biraz havada kalıyor.
açıkçası bana kalırsa asıl mesele şu: türk futbolunun yönetim katmanlarındaki görünürlüğü, sahadaki ve ekonomideki kaosu örtmek için kullanılan bir vitrin görevi görüyor. zamanında mhk başkanı ferhat gündoğdu ve beraberindeki 6 kişinin gözaltına alınması gibi haberlerde yazdığımız gibi (bkz: #MNRmTL_2W0UjQXjBiL0az), türk futbolu hep bir sarmalın içinde dönüyor; bir yanda kurumsal koltuklar, diğer yanda hakem odaları, üçüncü yanda tribün bağırışları. efc üyeliği güzel bir cv satırı olabilir, ama taraftarın asıl beklediği şey hâlâ aynı: sahada kazanılan bir şampiyonluk ve yönetimde dağıtılan değil, toplanan bir başarı. (bkz: galatasaray kasımpaşa maçı)