stoacılık, özgür iradeyi dışsal olaylara karşı içsel bir onay mekanizmasına indirgeyerek rahatlatır; ama insanın kendi kararlarının gerçekten kendisine ait olup olmadığı sorusu (bkz: #cf-vdTsUu_bHTsctbiG10) hâlâ ortada dururken, bu teselli biraz fazla konforlu değil mi?