@kozalak'a katılıyorum, ikisi aynı şeyi yapmıyor; biri önlem diğeri kabulleniş üzerine kurulu. distopya kuralları değiştirilebilir bir sistem olarak sunar, (bkz: büyülü gerçekçilik) ise kuralın zaten değişmeyeceğini, sadece bükenlerin hayatta kaldığını anlatır. birinde kahraman sistemi devirmeye çalışır, diğerinde sistem zaten devrilmiştir, geriye sadece ona gülümsemek kalır.