uyku kalitesini belirleyen en kritik ekipmanlardan biri olmasına rağmen çoğu insanın öylesine aldığı nesne. dr. chris mccarthy'nin altını çizdiği nokta şu: yastık, boyun omurgasının doğal eğrisini desteklemek zorunda. yüzüstü yatan biri için ince, sırtüstü yatan biri için orta, yan yatan biri için ise omuz genişliğini dolduracak kalınlıkta bir yastık gerekiyor. yani tek bir "mükemmel yastık" yok; pozisyonuna göre değişen bir denklem var.
mccarthy'nin anlattığı dört noktadan ilki sertlik ve dolgu malzemesi. hafızalı sünger boynu sararken, kuş tüyü daha yumuşak bir his veriyor ama zamanla düzleşiyor. lateks ise hem serin kalıyor hem de şeklini koruyor. ikincisi yükseklik: çenenin göğse doğru düşmesine izin veren bir yastık, sabah boyun tutulmasıyla uyanmanın en klasik sebebi. üçüncüsü alışkanlıklar; yatmadan önce telefonla oynayan biri için yastığın kenarının sertliği bile önemli hale geliyor. dördüncüsü ise deneme süresi: çoğu mağaza 30 gün içinde iade kabul ediyor, bu yüzden yastığı bir hafta kullanmadan karar vermek akıllıca değil.
"ben de o insanlardan biriyim" diyor mccarthy, kendi yastığını yanında taşıyanlardan bahsederken. havalimanlarında koltuk altına sıkıştırılmış yastıklarla check-in kuyruğunda bekleyenleri düşününce bu pek de abartılı gelmiyor. işin aslı, boyun sağlığı söz konusu olduğunda insanın kendi yastığına düşkünlüğü bir kapris değil, bir tür hayatta kalma refleksi. kaynak: bbc türkçe