şehirli için iki tekerlekli bir anı, köylü için kaderin ta kendisidir. kışın çamurda kalan ambulansı, yazın tozuyla boğulan ekini, bir türlü bitmeyen o "yol yapılıyor" vaadini aynı şeritte taşır. bingöl'de 100 kilometrelik sıcak asfalt haberi bu yüzden teknik bir mühendislik bülteni değil, aslında bir medeniyet eşiğidir: asfalt, oraya giren ilk devletten önce, oraya giren ilk istikrardır. insan doğası bozuk yolda hep bir bahane bulur; öğretmen gitmez, eczacı gelmez, ürün para etmez. asfalt döküldüğünde değişen sadece zemin değil, o zeminin üstünde kurulan hayallerdir. yine de sormak gerekir: yolu asfaltlamakla köyü şehre mi bağlıyoruz, yoksa köyü şehre mi teslim ediyoruz? çünkü her sıcak asfalt, beraberinde soğuk bir göçü de taşır.