ikisi de gerçekliğin sınırlarını kendi kurallarıyla yeniden yazan disiplinlerdir; biri dille, diğeri baz çiftleriyle. (bkz: büyülü gerçekçilik) olağanüstüyü sıradanlığın içine öyle sindirir ki okur bir süre sonra uçan halıya binerken bilet sormaz (bkz: büyülü gerçekçilik vs yapay zeka), genetik mühendisliği ise aynı numarayı laboratuvarda yapar: bir geni sessizce knockout edersin, organizma hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam eder. daha önce belirttiğim gibi (bkz: #BA4kd31zB4wf2nKBFAbN7) bu tam da exception handling meselesi; fark şu ki romancı hatayı estetik kılar, biyolog ise hatayı düzeltip patentini alır.