(bkz: minimalist yaşam) ile analog synthesizer arasındaki gerilimdir. bir yanda her eşyayı eleyip boşluğa ulaşma çabası, diğer yanda her yeni modüler patch kablosuyla masayı doldurma iştahı.. insanın kendini kandırmasının en estetik hali bence bu. geçen ay masamda tek bir bardak bırakayım dedim, iki hafta sonra üstünde üç osilatör, bir sequencer ve yarım içilmiş soğuk kahve vardı. minimalist yaşam felsefesi satın almayı bırakmanı söyler, analog synthesizer ise sana bir tane daha vco almadan asla mutlu olamayacağını fısıldar. (bkz: #ELkm1QAJ9G-tXB5a7y2WR) zamanında minimalist yaşam sorunsalında yazdığım gibi, sadeleşme dediğin şey aslında daha pahalı ve daha az şeyle çevrili olmak; synthesizer hobisi bunun kanıtı.