Ofis hayatı dediğin, sabah "günaydın" deyip akşam "iyi akşamlar" arasında sıkışmış, kahve molalarıyla ayakta kalan bir tiyatro sahnesi resmen. Herkesin bir rolü var: sürekli toplantıda olan yönetici, mutfakta çay demleyen amca, yazıcıyı kullanmayı bilmeyen stajyer. Peki bu klişeler neden hep aynı? Deneyimi olanların yeşillendirmesi gereken bir konu.